οι εξετάσεις είναι πάρα πάρα πολύ κοντά.
Συνεπώς, το σένσο είναι κομμένο και λόγω διαβάσματος και για έναν άλλον πολύ συγκεκριμένο λόγο...
Δεν έχουμε καιρό για να αποστυντονιζόμαστε.
τώρα πρέπει να είμαστε ρομποτάκια.
εν τω μεταξύ τσίτα τα νεύρα μας.
Επίσης, για μεσημεριανό διάλειμμα δεν έχουμε χρόνο.
Συνεπώς, πάμε να διαβάσουμε μέχρι τις 5. οο που έχουμε μάθημα.
Ώς απόρροια των Παννελληνίων που έρχονται, σαφώς, και δεν είμαστε σε θέση να γράψουμε τίποτα της προκοπής.
Βέβαια είμαστε σε θέση να νιώσουμε πολλά που μπορεί να μας αποσυντονίσουν και γι αυτό κλεινόμαστε σπίτι και τα λέμε με τον Πλάτωνα κι αμα βαρεθούμε τηλεφωνούμε και στον Τέλη. :P
Μιασ λοιπόν και σ ένα μήνα γράφουμε, αφήνουμε μερικούς-μερικούς στην ησυχία τους.
Μιας λοιπόν και σπίτι καθόμαστε, μιας και δεν έχουμε ώρα για μεσημεριανό διάλειμμα, τι κάνουμε στο ίντερνετ?
Μα αμα δεν γράψουμε, έστω και κουλαμάρες, δεν μπορούμε.
Τελοσπάντων, μιας κι έχουμε πανελλήνιες και μιας και δε θα αγχωθούμε και δε θα συγχιστούμε, πάμε να διαβάσουμε...
αιντε... και ... καλό απόγευμα... ( συνθηματικό το τελευταίο... Η νατάσσα θα ψόφαγε στο γέλιο! )

de m aresoun oi meres pou den akouw to ksupnitiri.
gt ksuonisa toso arga???
pffff... exw diavasma...
oi panellinies erxontai!
Prepei na treksw!
ki egw koimamai, koimamai to vodi.
8 wres.
ti na peis?
o upnos
9refei ta paidia ki o ilios ta mosxaria. xaxaxaxa

Οταν μου κάνουν μάθηματα Θρησκείασ...

Βαριέμαι να ακούω για θεούς και δαίμονες,
για Χριστούς, για θείες Κοινωνίες, για Παναγίες.
Βαρέθηκα να βλέπω να υποκρίνονται όλοι.
Βαρέθηκα να ακούω όλους αυτούς που μέσα τους φέρουν τόσο κακία,
να μου κάνουν κύρηγμα περί Θεού.
Βαρέθηκα να μου λένε οτι είμαι άθεη.
Δε ξέρω τι είμαι.
Εμένα ο θεός μου είναι η Αγάπη.
Θρησκεία είναι κι αυτό.
Ολες οι θρησκειές αυτό είναι.
Αγάπη.
Δεν μπορώ άλλους φαρισαισμούς κι όχί δε πάω να μεταλάβω.
Εσέις που και καλά μου λέτε να πάω, γιατί δεν με ακούτε όταν σας λέω οτι δεν είμαι ηρεμη μέσα μου? Εσείς δε λέτε οτι για να κοινωνήσεις πρέπει να σαι ήρεμος μέσα σου?
Ε εγώ κάθε άλλο παρά ήρεμη είμαι.
Δε θέλω να πάω και δεν πάω.
Μ έχει πιάσει και μια αποστροφή φέτος με τις εκκλησίες και τα διάφορα τυπικά.
Ναι, όντως.
Δε θέλω να πάω.
Αμφισβητώ αυτά που με μάθανε.
Αμφισβητώ τους Φαρισαίους που κάνουν 100 μετάνοιες μπροστά στο Χριστό και στην πραγματική ζωή το μόνο που κάνουν είναι να καταστρέφουν ανθρώπους.
Δεν μπορώ να μου λέτε οτι αγαπάτε το Θεό όταν δεν αγαπάτε τους ανθρώπους.
Λυπάμαι.
Δεν είναι δυνατόν.
πορωμένοι ηλικιωμένοι που τρέχουν για κεριά στις εκκλησίες και μόλις δουν μετανάστη λένε" α οι βρωμιάρηδες, οι βρωμότουρκοι.."
αυτή είναι η θρησκεία σας κυρίες και κύριοι.
Να τη χαίρεστε! Μπράβο σας!
Για τους παπάδες δεν κάνω λόγο.
Μέρες που είναι, ασε μη μου ρήξει κανα κεραυνό Ο Απο Πάνω!

Αλλο θρησκεία, άλλο παπάδες, άλλο γριές πορωμένες, άλλο Η Λουκά....
Ξεχωρίστε τα!

Εγώ πιστεύω μ έναν τρόπο δικό μου εκεί που θέλω.
Εσας τους θρήσκους σας αμφισβητώ.
Μη μου κάνετε και μάθημα.
Κοιτάξτε πρώτα να αγαπήσετε και μετά ελάτε να πείτε για κομποσκήνια, εικόνες, λάδια, καντήλια και ο,τι άλλο τελοσπάντων,.

Και τώρα τι?
Τι πρέπει να γράψω?
Ναι, έφυγε ένα παιδί καθώς έψαχνε στα σκουπίδια μας...
Εψαχνε κάτι χρήσιμο και στερήθηκε την ίδια του την ζωή.
Τρομοκρατίες, βόμβες, φοβοσ, βια.
τι κόσμος είναι αυτός?
Σε τι κόσμο ζούμε ??
Κι όλοι αδιαφορούν χαμένοι μέσα στην ρουτίνα τους, μέσα στα πρέπει τους...
Λυπάμαι.
Μακάρι να μπορούσαμε να αλλάξουμε όλον τον κόσμο.
μακάρι να μην υπήρχαν άνθρωποι που ψάχνουν στα σκουπίδια.
Μακάρι να μην υπήρχε τρομοκρατία...
Μακάρι...
-σε τέτοιες περιπτώσεις δεν έχεις κάτι ωραίο να γράψεις.
Καληνύχτα... -

Die fetten Jahren sind vorbei.

ή αλλιώς " τα χρόνια της αφθονίας πέρασαν" .

Πρόκειται για ταινία. Πολύ ενδοαφέρουσα μπορώ να πω και με πολύ ωραία μουσική!

δε θέλω να γράψω την υπόθεση.
τα νοήματα ήταν τόσα.

Διδαγμα 1 .
Οταν είμαστε μικροί θέλουμε όλοι να αλλάξουμε τον κόσμο.
ΑΥτό ορισμένες φορές μπορεί να μας οδηγήσει σε ακραίες πράξεις.

Διδαγμα 2
Δεν τα καταφέρνουμε να αλλάξουμε τον κόσμο.
ΜΕγαλώνοντας γινόμαστε αυτά που κοροιδεύαμε
Καπιτάλες του κερατά.
( Παλιά οι νέοι ήταν κομμουνιστές. Τώρα είναι απολίτικοι καταναλωτές. )
Και οχι μόνο ξεχνάμε τις ιδέες μας, αλλά καταστρέφουμε τους νέους.
Δεν φτάνει που γκρεμίζουμε τον κόσμο τον δικό μας, κουρελιάζουμε τις ιδέες μας, αλλά θέλουμε να κάνουμε το ίδιο και στους άλλους.

Διδαγμα 3.
Κανείς δεν είναι πραγματικός κομμουνιστής.
Ολοι θέλουν την πολυτέλεια και όταν την έχουν την αρπάζουν.
Η φύση του ανθρώπου είναι εγωκεντρική. Οταν είσαι δυνατος σπάνια σε νοιάζουν οι δίπλα σου.

Διδαγμα 4.
Τα λεφτά μας φθείρουν.


παρατηρήσεις.
(για διδαγμα 2)
Λυπάμαι αν ισχυεί οτι γινόμαστε αυτό που κοροιδεύουμε.
Δεν θέλω να γίνω μια πεζή, ηλίθια που θα αθροίζει λογαριασμούς και θα ασχολείται με λεφτά, λεφτά, λεφτά. ΜΠλιάχ. !
Δε θέλω να καταστρέφω τους γύρω μου.
δε ξέρω αν θ αλλάξω τον κόσμο. για τον δικό μου κόσμο λέω.
ΦΟβάμαι μήπως πω.. "Πάει αυτό ήταν χάθηκε η ζωή μου μέσα σε κίτρινους ανθρώπους, μέσα σ ανιστόρητους συμβιβασμούς... " Φοβάμαι που.. "ο κόσμος προχωρά χωρίς να μας ρωτά" .
Ξέρω,κι άλλοι νέοι σκέφτονται τα ίδια. Εμένα με τρομ΄ζουν όσοι δεν σκέφτονται τίποτα. ΕΚείνες οι χαζογκόμενες που σκέφτονται μονο τι χρώμα θα βάψουν το νύχι κι εκείνα τα βουτηρόπαιδα που σκέφτονται μόνο τι μάρκα αυτοκίνητο θα τους πάρει ο μπαμπάκας.
Αυτοί με τρομάζουν.
και δεν λέω πως φταίνε αυτοί.
"ΠΟλιτεία του κατραμιού και του ασβέστη. Φταίμε εμείς. Ακούστε το τρίξιμο της πόρτας ελάτε... "

περι κομμουνισμού τώρα, δεν έχω άποψη ολοκληρωμένη. Δεν το έχω ψάξει και πάρα πολύ το θέμα. Πάντως απο παραδείγματα μεγαλύτερων ανθρώπων, έχω παρατηρήσει πως όντως έγιναν οι μεγαλύτεροι καπιταλες
Δεν μπορεί μια γυναίκα που έτρεχε σε πορείες για την εργατιά, όταν αποκτά λεφτά να βάζει την οικιακή βοηθό της να καθαρίζει 2 φορές το πάτωμα επειδή δεν το έκανε καλά.
Ούτε μπορεί ένας κατ έξοχίν κομμουνιστής να πηγαίνει τα παιδιά του σε ιδιωτικό σχολειό, ξεχωριζοντας το απο τον κόσμο τον υπόλοιπο...
"Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο" (μεγάλε Ρίτσο )
Ο πατέρας μου έχει την αντίθετη άποψη βέβαια.
Εμένα μου φάινεται κάπως λάθος.
ισως και να αναθεωρήσω.
Είπαμε δεν έχω διαβάσει και ιδιαίτερα πράγματα.
Τα κόμματα μου φαίνονται απλά μια κοροιδία.
Μερικές ιδέες είναι πολύ όμορφες. Στην πράξη όμως?
Πόσο γίνονται εφικτές?

σημ. μπορεί να έχω γράψει ανακριβείς στίχους, μα είναι απο μνήμης...
love is a cold it's a broken hallelujah

απο το τραγούδι της ταινίας.... ο στίχος....

αποστάσεις και "αποστάσεις"

εδώ που τα λέμε και μεταξύ μας δηλαδή,
είναι άθλιο να σου λείπουν οι αγαπημένοι σου άνθρωποι,
επειδή είναι μακριά.
Οταν δεν αντέχεις άλλο,
όταν κουρελιάζεσαι,
δεν έχεις που να πας.
Κι όταν είσαι χαρούμενος
πάλι δεν έχεις να μοιραστείς την χαρά σου.
Αλλά αντίστοιχα κι εκείνοι είναι μόνοι τους
και το νιώθεις πως σε χρειάζονται,
αλλά εσύ λείπεις.

Μπορεί να σου λείπουν κι όσοι είναι δίπλα σου όμως

Τίποτα απ όλα αυτά σήμερα δεν με αγγίζει.
Ούτε οι παρελάσεις, ούτε οι εκκλησίες, ούτε οι εικόνες, ούτε οι ψεύτικες ευχές για ευτυχία, ούτε τα ψεύτικα χαμόγελα.
Τίποτα δεν με αγγίζει.
Λυπάμαι.
Μίζερα όλα κι έλειψα.
ΕΝα γιατί, μ αγγίζει.
Τίποτα άλλο.
κι ούτε ανατριχιάζω με τις παρελάσεις απο συγκίνηση, ούτε στην εκκλησία δεν θέλω να πάω, ούτε να κοινωνήσω το πάσχα.
Μισώ το Πάσχα.
Φέρνει την άνοιξη.
κι αυτή ποτέ δεν έρχεται.
Μισώ την άνοιξη.
ΑΥτή που θα ρθει ειδικά, γιατί θα με μισήσει εκείνη περισσότερο.

ας ήμουν μακριά.