Κυριακή, 28 Μαρτίου 2010

Die fetten Jahren sind vorbei.

ή αλλιώς " τα χρόνια της αφθονίας πέρασαν" .

Πρόκειται για ταινία. Πολύ ενδοαφέρουσα μπορώ να πω και με πολύ ωραία μουσική!

δε θέλω να γράψω την υπόθεση.
τα νοήματα ήταν τόσα.

Διδαγμα 1 .
Οταν είμαστε μικροί θέλουμε όλοι να αλλάξουμε τον κόσμο.
ΑΥτό ορισμένες φορές μπορεί να μας οδηγήσει σε ακραίες πράξεις.

Διδαγμα 2
Δεν τα καταφέρνουμε να αλλάξουμε τον κόσμο.
ΜΕγαλώνοντας γινόμαστε αυτά που κοροιδεύαμε
Καπιτάλες του κερατά.
( Παλιά οι νέοι ήταν κομμουνιστές. Τώρα είναι απολίτικοι καταναλωτές. )
Και οχι μόνο ξεχνάμε τις ιδέες μας, αλλά καταστρέφουμε τους νέους.
Δεν φτάνει που γκρεμίζουμε τον κόσμο τον δικό μας, κουρελιάζουμε τις ιδέες μας, αλλά θέλουμε να κάνουμε το ίδιο και στους άλλους.

Διδαγμα 3.
Κανείς δεν είναι πραγματικός κομμουνιστής.
Ολοι θέλουν την πολυτέλεια και όταν την έχουν την αρπάζουν.
Η φύση του ανθρώπου είναι εγωκεντρική. Οταν είσαι δυνατος σπάνια σε νοιάζουν οι δίπλα σου.

Διδαγμα 4.
Τα λεφτά μας φθείρουν.


παρατηρήσεις.
(για διδαγμα 2)
Λυπάμαι αν ισχυεί οτι γινόμαστε αυτό που κοροιδεύουμε.
Δεν θέλω να γίνω μια πεζή, ηλίθια που θα αθροίζει λογαριασμούς και θα ασχολείται με λεφτά, λεφτά, λεφτά. ΜΠλιάχ. !
Δε θέλω να καταστρέφω τους γύρω μου.
δε ξέρω αν θ αλλάξω τον κόσμο. για τον δικό μου κόσμο λέω.
ΦΟβάμαι μήπως πω.. "Πάει αυτό ήταν χάθηκε η ζωή μου μέσα σε κίτρινους ανθρώπους, μέσα σ ανιστόρητους συμβιβασμούς... " Φοβάμαι που.. "ο κόσμος προχωρά χωρίς να μας ρωτά" .
Ξέρω,κι άλλοι νέοι σκέφτονται τα ίδια. Εμένα με τρομ΄ζουν όσοι δεν σκέφτονται τίποτα. ΕΚείνες οι χαζογκόμενες που σκέφτονται μονο τι χρώμα θα βάψουν το νύχι κι εκείνα τα βουτηρόπαιδα που σκέφτονται μόνο τι μάρκα αυτοκίνητο θα τους πάρει ο μπαμπάκας.
Αυτοί με τρομάζουν.
και δεν λέω πως φταίνε αυτοί.
"ΠΟλιτεία του κατραμιού και του ασβέστη. Φταίμε εμείς. Ακούστε το τρίξιμο της πόρτας ελάτε... "

περι κομμουνισμού τώρα, δεν έχω άποψη ολοκληρωμένη. Δεν το έχω ψάξει και πάρα πολύ το θέμα. Πάντως απο παραδείγματα μεγαλύτερων ανθρώπων, έχω παρατηρήσει πως όντως έγιναν οι μεγαλύτεροι καπιταλες
Δεν μπορεί μια γυναίκα που έτρεχε σε πορείες για την εργατιά, όταν αποκτά λεφτά να βάζει την οικιακή βοηθό της να καθαρίζει 2 φορές το πάτωμα επειδή δεν το έκανε καλά.
Ούτε μπορεί ένας κατ έξοχίν κομμουνιστής να πηγαίνει τα παιδιά του σε ιδιωτικό σχολειό, ξεχωριζοντας το απο τον κόσμο τον υπόλοιπο...
"Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο" (μεγάλε Ρίτσο )
Ο πατέρας μου έχει την αντίθετη άποψη βέβαια.
Εμένα μου φάινεται κάπως λάθος.
ισως και να αναθεωρήσω.
Είπαμε δεν έχω διαβάσει και ιδιαίτερα πράγματα.
Τα κόμματα μου φαίνονται απλά μια κοροιδία.
Μερικές ιδέες είναι πολύ όμορφες. Στην πράξη όμως?
Πόσο γίνονται εφικτές?


σημ. μπορεί να έχω γράψει ανακριβείς στίχους, μα είναι απο μνήμης...
love is a cold it's a broken hallelujah

απο το τραγούδι της ταινίας.... ο στίχος....

1 σχόλιο:

  1. Συμφωνω με οσα λες. Φοβαμαι κι εγω πολλα πραγματα, κι απ το παρον κι απ το μελλον. Και κυριως μη γινω αυτο που κοροιδευω, η τουλαχιστον, αυτο που σημερα με απογοητευει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή