Σάββατο, 14 Αυγούστου 2010

Και πάλι αυτό το ηλίθιο χαμόγελο στον καθρέφτη μου.
Ελα και πιάσε με και ταρακούνα με και πες μου "Ξύπνα".
Μόνο που εσύ μ' αποκοιμίζεις ακόμη περισσότερο.
Εσύ ή εγώ μόνη μου;
Μήπως πάλι έχω πέσει στην παγίδα;;;
Δεν θέλω άλλους έρωτες, όχι άλλα δεσίματα, όχι άλλα προβλήματα.
Θέλω να είμαι σκληρή και αναισθήτη καταλαβαίνεις;;;
Πιάσε με και ταρακούνα με να ξεμπερδέψω.
ή έλα και πιάσε με και φίλα με.
Κάνε κάτι απ τα δύο όμως.

4 σχόλια:

  1. Ωω, πολυ ομορφη αναρτηση!
    Κι με εκφραζει αρκετα.;)
    Ευγε!xD

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Θέλω να είμαι σκληρή και αναισθήτη καταλαβαίνεις;"

    να κάτι που ακούω και σκέφτομαι πολύ τελευταία. Κι απ την άλλη. Αν γίνουμε αναίσθητοι, υπάρχει γυρισμός ή χάνουμε το παιχνίδι για καλά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. δε ξέρω Χαρά... μπορεί και να το χάσαμε.. πφφ.. αλλάζω

    ΑπάντησηΔιαγραφή