Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2010

Ο πιο μεγάλος φόβος μας. .

Πάει.. Αυτό ήταν..
Χαθηκε η ζωή μου
μέσα σε κίτρινους ανθρώπους.
Βρωμικα τζάμια
κι ανιστόρητους συμβιβασμούς.
Αρχισα να γέρνω σαν εκείνη την ιτιούλα
που σου 'χα δείξει στην στροφή του δρόμου .

Και δεν είναι που θέλω να ζήσω.
Ειναι το γαμώτο που δεν έζησα
κι ουτε που θα σε ξαναδώ..

Κ. Γωγου..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου